Bewust of onbewust

Bewust of onbewust?

Weet jij al dat je maar 5-9 dingen bewust doet op een dag? En dat al dat andere wat je op een dag doet dus allemaal onbewust gebeurt?

Ik vond dat best wel schrikken toen ik dat de eerste keer hoorde…. Ik weet nog dat ik dacht, “dat kan toch niet?” Je kan vast onderstaand plaatje van de ijsberg wel. Dat gedeelte wat onder het water drijft is je onderbewustzijn….

Ik zal je wat voorbeelden geven van dingen die je onbewust doet;
• We lopen naar de kast om wat lekkers te pakken en voordat we het in de gaten hebben, hebben we een hele reep chocola opgegeten.
• Of dat je de normale route naar huis hebt gereden, terwijl je eigenlijk van plan was om nog even iets bij een vriendin op te halen.
• Het openen van de deur met de deurklink
• Je broek open en dicht doen
• Drinken en eten
• Lopen
• Auto rijden

En zo kan je er zelf vast nog een aantal opnoemen..

Waarom vertel ik je dit?

Omdat ik je graag wat meer uitleg wil geven hoe dingen werken in je brein en hoe het kan dat je sommige dingen vaak doet zonder er bij na te denken. Dat noemen we dan “iets op de automatische piloot doen” . Vooral als je graag dingen anders wil gaan doen is het fijn om te weten hoe dit werkt. Dan snap je ook wat je moet doen om er voor te zorgen dat je dat punt kan gaan veranderen.
Klinkt allemaal ingewikkeld, hè?

Ik zal het uitleggen……

Je zit in de auto en je moet bij een vriendin een pakketje ophalen. Je luistert naar goede muziek en je komt er op een gegeven moment achter dat je bijna bij je werk bent……. Oeps, daar moet ik helemaal niet naar toe! Je automatische piloot heeft je zonder na te denken naar het werk laten rijden, want dat doe je bijna dagelijks…..

Of heb je nooit zo’n moment gehad dat je aan het auto rijden bent en je bij een punt komt dat je je niet meer kan herinneren of het stoplicht groen was….. Waarschijnlijk wel anders was je wel gestopt.

Je lichaam doet iets terwijl de geest met iets anders bezig is. Onze geest laat ons op zo’n moment ‘strikken’ door allerlei gedachten, plannen, gevoelens en herinneringen.
Is dat nou zo erg, vraag je je misschien af? Nee natuurlijk niet! Deze automatische piloot is in heel veel dingen heel handig. Vooral als er concrete dagelijkse dingen gedaan moeten worden. Doordat een deel van deze handelingen geautomatiseerd is, kunnen we ook meerdere dingen tegelijk doen (ons bewuste kan namelijk niet zo heel veel dingen tegelijkertijd….).

Stel je toch voor dat je de hele dag bij alles zou moeten nadenken!! Bij het openen van een deur, bij het smeren van je boterham, bij het lopen, bij het koffie drinken en ga zo maar door. Dan zou je avonds een bonkend hoofd hebben! Dus maar goed dat we zo’n groot onderbewustzijn hebben wat alles voor ons regelt.

Maar wil je nu iets gaan veranderen wat al jaren verankert zit in je onderbewustzijn dan moet je hier dus ook hard aan werken. Neem het simpele voorbeeld van je armen over elkaar doen…
Doe het nu maar eens…..
En nu doe je het andersom…
Ging dat net zo makkelijk? Waarschijnlijk niet hè?
De gebruikelijke manier zoals je het altijd doet hoef je niet over na te denken, dat gebeurt op de automatische piloot ( onderbewustzijn).
De andere manier moet je bewust bij nadenken en met je aandacht (bewust) bij zijn.

Zo gaat het ook met bv anders communiceren naar je kind. Ik heb al vaker een blog geplaatst over het gebruik van het woordje “niet”. Dit kleine woordje gebruiken we allemaal vrij regelmatig in de communicatie met ons kind, toch? En zoals ik al in eerder blogs beschreef is dit kleine woordje onbekend voor ons brein dus laat hij het wegvallen! Het is dus heel slim om dit woordje te vervangen door iets waarin je aangeeft wat je WEL wil. Wil jij het woordje “niet” nu minder gaan gebruiken dan zal je dus echt lange tijd bewust hierop moeten letten. Dat verandert namelijk niet van vandaag op morgen. Je zegt dit woordje namelijk al zo lang dat dit in je onderbewustzijn zit. Je zal er dus bewust mee om moeten gaan.

Vaak kan jij je onderbewustzijn helpen/triggeren door het visueel te maken. Dat helpt om je er meer bewust mee bezig te zijn. Een plaatje of een picto waardoor jij er aan herinnerd wort dat je dit woord minder wil gaan gebruiken. Of je schrijft heel groot en duidelijk ergens op; WAT WIL IK WEL!

Vind jij deze blog interessant en zou jij wel graag meer tips willen krijgen in hoe jij liefdevol en effectief kan communiceren met je kind? Vraag dan HIER mijn GRATIS tips aan. Ze gaan je gegarandeerd helpen om meer vanuit ontspanning contact te maken met je kind!

Reacties uitgeschakeld voor Bewust of onbewust

De uitdagingen met pubers!

OMG!!!! Dat ging helemaal “fout”….

Vanmiddag had ik weer eens een aanvaring met mijn “puberdochter” 😮.
Soms zijn er nu eenmaal van die momenten dat ik die grote mond even niet kan verdragen en ik gewoon lekker boos word. Ja met alle stemverheffingen erbij!! Ik vrees dat de buren ons ook gehoord hebben (Ja mijn man ging zich er ook nog mee bemoeien)
Met als gevolg een ontzettende gestreste dochter (ze moest haar apparaatjes inleveren) en vervolgens verdrietig omdat ze het allemaal niet snapte ( waar ik eerlijk gezegd over twijfel).

Pfff en vervolgens komen dan de dreigementen…..want wat als ik dadelijk op de fiets zit en er gebeurt me wat? Dan ben jij het schuld hoor! En nog erger! Als ik onder de auto kom dan komt dat door jou!!
Laat ik daar nou heel wijs gewoon even niet op reageren!!
Dus nadat ik eenmaal tot rust gekomen was heb ik ervoor gekozen dat ik uitgepraat was hierover. Nou zíj niet hoor!! Haar tirade bleef doorgaan en hoe vaak ik ook zei “ ik ben erover uitgepraat “ hoe vaker zij haar verhaal opnieuw ging doen 😢.
Dus dan komt het moment dat er gewoon geen geluid meer uit mijn mond komt en ik gewoon rustig de ruimte verlaat. Mijn woede is gezakt.
Terugkijkend op deze situatie ben ik hier niet trots op, maar heb ik gedurende de jaren ook echt geleerd dat ik ook maar gewoon mens ben en dat ik absoluut niet perfect ben als moeder (en ook niet zou willen zijn…).
Ook alle therapeutische adviezen was ik spontaan vergeten, maar ach ook hierover voel ik me niet schuldig. Mijn dochter en ik houden nog steeds even veel van elkaar en daar komt ook niets of niemand tussen!!!❤ Dus lieve mama’s , maak je niet druk als het even totaal niet lekker loopt tussen jou en je kind ,want ook jij bent geen robot! Jij en je kind houden ook na een minder goed moment even veel van elkaar.

Hieronder wil ik graag enkele tips met je delen over wat (meestal) wel werkt bij je puber:
Belonen! Ook op momenten dat je kind zich niet helemaal aan de afspraken heeft gehouden. Benoem dan toch het positieve want belonen werkt juist bij pubers effectiever dan straffen. Als je kind een compliment krijgt, komt er namelijk dopamine vrij in de hersenen. Dat stofje geeft een blij gevoel. Pubers zijn erg gevoelig voor dopamine en dat blije gevoel wil je kind graag nog een keer. Daarom zal ze eerder haar best doen om een compliment te krijgen dan straf te vermijden.
Vraag je kind zelf om raad! Dit klinkt waarschijnlijk heel raar, maar je kind weet zelf vaak de beste oplossing…Ze weet zelf vaak het beste wat ze nodig hebben ( na extra zakgeld en friet…).
Zorg dat je op hetzelfde niveau praat! Toen je kind klein was adviseerde we jou om te knielen als je tegen je kind praatte. Vooral oogcontact maken. Nu is het beter om dat niet te doen. Je kan beter naast je kind gaat zitten en misschien zelfs naar hetzelfde punt staren. Dat je kind op dat moment geen oogcontact maakt betekent niet altijd dat je geen echt contact hebt. Meestal is je kind dan aan het verwerken wat je zegt. Ze denkt na over wat er allemaal moet en kan. Laat haar dus. Zorg dat ze achteraf nog wel even naverteld wat je hebt gezegd. Dan onthoudt ze het beter en weet jij zeker dat je boodschap is aangekomen.

Wil je hier graag nog meer tips in of heb je vragen? Neem dan gerust vrijblijvend contact met me op.

Reacties uitgeschakeld voor De uitdagingen met pubers!

De Omgeving

Wordt jij ook wel eens boos, verdrietig of teleurgesteld door de goed bedoelde adviezen van je omgeving m.b.t. de opvoeding of het gedrag van je kind? Dat is iets wat ik vaker terug hoor in de coach-gesprekken met de moeders die ik heb.

De afgelopen week heb ik weer fijne gesprekken gehad met moeders van ‘bijzondere’ kinderen. Het was heel fijn om te horen hoe deze moeders vol liefde en positiviteit haar kind begeleiden in het creëren van een krachtig en liefdevol leven.

Ik merk en hoor wel dat deze moeders vaker tegen problemen aanlopen die niet “standaard” zijn en dat het dan vaak een hele zoektocht is wat dan de beste aanpak is. Maar we beseffen allemaal maar al te goed dat geen kind en geen mens standaard is, toch? Maar deze moeders lopen toch vaak tegen het “vooroordeel” van de omgeving aan en dat vind ik erg sneu om te horen…

Jammer genoeg is dit voor mij persoonlijk ook een heel herkenbaar punt. Mensen in je omgeving vinden het vaak moeilijk om op de juiste manier om te gaan met je ( in mijn geval) ziekte of je handicap.

En wat is dan eigenlijk de juiste manier? De een wil graag teveel goedbedoelde adviezen geven en de ander praat er maar liever niet over (om je misschien te beschermen). En dan scheelt het ook nog eens of die persoon je dierbaar is of dat het een kennis is die je niet vaak spreekt of ziet.

Dit geld ook voor jouw kind. Geen enkel kind is doorsnee of standaard en met deze gedachte mag iedereen wat minder oordelen op elkaar, toch? Ieder kind en iedere moeder voedt haar kind op haar eigen manier op. Waar het ene kind goed in is heeft het ander kind misschien moeite mee.

Als moeder voel je soms de praatjes en de ogen van andere ouders in je rug als je kind niet datgene doet of zegt wat misschien “standaard “is. En dat doet natuurlijk pijn…. Je weet dan vaak niet hoe je moet reageren… boos worden? Weg lopen? Het blijft voor veel moeders een moeilijk punt.

Ik heb met deze moeders 3 van de vele tips omtrent dit onderwerp besproken.
Tip 1;
Bekijk het zelf altijd van de positieve kant en laat je door de ander niet verleiden tot een negatieve reactie. Bedenk altijd dat jij zelf kan bepalen hoe je op iets reageert. Ik heb hierin een mooi persoonlijk voorbeeld:

Ik krijg vaker allerlei vervelende blikken tot “nee-knikkers” aan toe als ik als 48 jarige op een invalide parkeerplaats parkeer. Want dat doen toch alleen oudere mensen???
Laatst parkeerde ik weer op een invalide parkeerplaats en vervolgens kwam er een vrouw naar me toe en zei nogal belerend dat ik op een invalide parkeerplaats stond…
Ik zei toen heel vriendelijk tegen haar dat ik het fijn vond dat ze daar op lette, want er zijn wel vaker mensen die hier parkeren en die geen handicap hebben, maar zei ik, ik heb er helaas wel 1!!
Mevr. was vervolgens verbaasd (waarschijnlijk was ze voorbereid op een boze reactie..) en ze wist vervolgens niet wat ze moest zeggen en liep weg. Ik hoop dat ik haar op deze vriendelijke manier aan het denken heb gezet…. Ik vind het overigens wel oprecht goed dat ze mensen hierop durft aan te spreken!

Doordat ik rustig en vriendelijk ben gebleven ben ik tenminste niet met een vervelend gevoel naar huis gegaan ( misschien zat er zelfs een kleine lach op mijn gezicht….). Was ik nu boos geworden op deze mevr. dan had dit een hele andere lading gekregen en zou mijn energie veel hoger hebben gezeten.
In dit voorbeeld geef ik aan dat je altijd een keuze hebt hoe je op dingen reageert.

Tip 2;
Geef zelf heel duidelijk aan waar je wel of niet behoefte aan hebt. Je hebt namelijk niet altijd zin in die goedbedoelde adviezen. De ander kan nu eenmaal niet in je hoofd kijken. Alleen jij kan dat zelf aangeven. Dus wil je graag alleen even je hart luchten? Geef dit dan aan! Dit klinkt nu heel makkelijk en simpel en eigenlijk is dit ook zo, maar ik snap heel goed dat dit tijd en oefening vergt. Ben dus vooral trots op jezelf als je dit al 1 keer gedaan hebt en blijf vooral aandacht aan je gevoel en behoefte schenken.

Tip3;
Alles is projectie…
Wat bedoel ik hiermee? Dat de reactie van de ander alles zegt over hem of haar. Als zij bijvoorbeeld vindt dat jouw kind de haren netjes ingevlochten moet hebben , want anders is je kind niet goed verzorgd. Dan zegt dat iets over haar maatstaven en waarden en normen en niet over die van jou. Als je kind geen vlecht in de haren heeft wil dat nog niet zeggen dat ze niet goed verzorgd wordt, toch?

Vraag jezelf dus regelmatig eens af of de reactie van de ander iets te maken heeft met jou of niet. Op het moment dat jij dat probleem geen probleem vind laat het dan ook bij de ander liggen. Het vergt een andere manier van denken, maar ook jij kan dit!

Vind jij deze tips bruikbaar en fijn? Zou jij graag meer van dit soort tips willen krijgen? Vraag dan GRATIS mijn 8 tips aan om van Moppersmurf naar Supermama te gaan!

Reacties uitgeschakeld voor De Omgeving

Hoe goed hoor jij wat je kind zegt?

Mijn kind wil iets wat ik niet wil….

Doe je schoenen aan! We moeten naar de zwemles!
NEEEEE, ik wil niet naar de zwemles!
Pfff daar gaan we weer…. Ik reageer er maar niet meer op want anders wordt het weer zo’n gegil.
Ik pak alvast de spullen in en praat er maar niet meer over. Sofie is ondertussen alleen maar bozer en besluit zich te gaan verstoppen. Stiekem moet ik van binnen een beetje lachen, maar ik weet ook dat over 10 minuten de les begint!
Dus ik begin haar te zoeken en ook met een boze stem te roepen dat ze geen tv mag vanavond als ze nu niet komt. Dat helpt en ze komt bozig tevoorschijn. Hup de jas en de schoenen aan en in de auto.

In de auto besluit ik om rustig te vragen wat ze niet leuk vindt aan de les. Ze vindt zwemmen stom! Ik herhaal haar zin en zeg “dus jij vind zwemmen stom?”. JA zegt ze. Wil jij dan niet, net als Jan (haar oudere broertje), op vakantie kunnen zwemmen zonder bandjes? En van de glijbanen kunnen? Jawel, zegt Sofie. Dan heb je wel zwemdiploma’s nodig….. Jaaaaa zegt Sofie.
Maar ik durf niet door het Gat… (oh denk ik, daar zit het probleem…). Jij durft niet door het gat, zeg je? Zullen we dan samen naar de zwemjuf gaan en vertellen dat je dat nog wat eng vindt? Dan zal ze jou hierbij helpen. Ja, mama dat vind ik fijn, zegt Sofie.
En ze gaat zich rustig omkleden zonder drama’s te maken en ik loop met haar naar de zwemjuf die ze overigens zelf vertelt dat ze het eng vindt…!!

Wat is hierin mijn boodschap?
Luister ook in stressvolle situaties naar je kind. Herhaal de woorden die je kind gebruikt, waardoor je kind zich gehoord voelt. Geef ook duidelijk aan dat jij je kind snapt en begrijpt door dit letterlijk te benoemen. Ook al heb je zelf het gevoel dat je daar nu helemaal niet de tijd en de zin voor hebt, DOE HET TOCH. Het kost je nl minder energie om even oprechte aandacht en begrip aan je kind te schenken dan de strijd aan te gaan. Zelfs als je kind toch echt iets wil wat niet kan ga dan ook het gesprek aan en herhaal woorden die je kind ook gebruikt. Zo voelt je kind zich gehoord en kan jij rustig uitleggen waarom datgene nu echt niet kan. Dit bespaart jou tijd, energie en stress!!

Zou jij nu graag nog meer tips willen in hoe je leuker en op een meer ontspannen manier kan communiceren met je kind? Vraag dan HIER mijn gratis e-book vol communicatie-tips aan.

Reacties uitgeschakeld voor Hoe goed hoor jij wat je kind zegt?

Een probleem creëren

Een probleem creëren wat er eigenlijk niet is..
Hoe vaak denk je dat jij als moeder een probleem creëert wat er eigenlijk niet is?
Moet jou kind vaker iets juist wél of juist niet doen omdat jij vind dat dit zo hoort?
Misschien denk jij nu…” waar hééft ze het over?”.
Ik zal hieronder een paar voorbeelden beschrijven;
Bijvoorbeeld; je kind eet met haar handen en jij wijst of corrigeert haar hier op, omdat jij vindt dat je alleen frietjes en brood met je handen eet en de rest met bestek! Maar wat is nu eigenlijk het probleem? Heeft je kind de handen gewassen van tevoren? Gooit ze met het eten? Nou dan zou dit eigenlijk geen probleem hoeven zijn tenzij je in een restaurant zit, maar als jullie gewoon thuis met het gezin aan het eten zijn dan zou dit geen probleem hoeven zijn, toch? Weet je dat het in dit geval zelfs goed is om met je handen te eten zowel voor jong als voor oud..

We creëren ook wel eens een probleem omdat we bang zijn voor eventuele gevolgen voor de toekomst. Zo kan het zijn dat je bv je kind niet naar school wil brengen met de auto omdat je dan bang bent dat ze dit dan regelmatig wil. Nu kan je dan het beste jezelf afvragen of je NU een probleem creëert door haar te brengen en ten tweede kan je met haar hierover duidelijke afspraken maken zodat duidelijk is dat dit niet regelmaat wordt.
Tip; Vraag jezelf regelmatig af of er echt een probleem is of dat je bang bent dat je een probleem gaat creëren. We kunnen allemaal niet in de toekomst kijken en als er (nog) geen probleem is dan kan je ook moeilijk aan je kind uitleggen waarom je iets niet wil toch?
Kijk nu eens terug naar een eerdere situatie waarin je bv een discussie had met je kind en vraag je dan eens af of er toen ECHT een probleem was of dat je bang was om een probleem te creëren… Kan je mij nog volgen?? Het is natuurlijk altijd als eerste belangrijk om te checken of er direct gevaar is en anders tel dan eens tot drie voor je een antwoord geeft op de vraag van je kind. Check dan bij jezelf of er echt een probleem is of dat je bang bent dat er een probleem ontstaat (dus wat er NU nog niet is). Ik hoor graag of jij je hier in herkent…

Reacties uitgeschakeld voor Een probleem creëren

Je hebt altijd een keuze!

Je hebt altijd een keuze!
Weet jij dit al? En weet je kind dit ook?
Het klinkt misschien vreemd, maar wat de situatie ook is… je hebt altijd een keuze hoe je reageert en dus er mee omgaat. Misschien heb ik geen keuze in wat er gebeurt of wat me overkomt (voor een deel), maar ik heb altijd de keuze hoe ik ermee om ga.
Zo had ik vorige week weer een situatie dat ik met iemand te maken had met een “vooroordeel” (denk ik..). Ik heb namelijk een invalideparkeerkaart en mag dan dus ook op een invalideparkeerplaats staan. Ik parkeerde dus mijn auto op die plek en vervolgens komt er een vrouw naar me toe die een beetje geïrriteerd tegen me zegt “dit is wel een invalidenparkeerplaats hoor!”. Ik zeg tegen haar dat dit klopt en laat haar mijn kaart zien. Vervolgens zeg ik heel vriendelijk erbij dat ik het een goede actie vind dat ze mij hierop wijst, want er zijn helaas ook mensen die hier parkeren die niet zo’n kaart hebben. De vrouw knikt een beetje vertwijfelt en loopt de winkel in… Ik had op dit moment ook boos kunnen worden en tegen de vrouw kunnen zeggen “waar bemoei jij je mee”, maar waarschijnlijk had ik me dan daarna niet prettiger gevoeld, toch?

Leer je kind ook dat ze altijd een keuze heeft hoe ze op een situatie kan reageren, hoe vervelend de situatie ook kan zijn. En vooral dus heel belangrijk dat je leert wat de mogelijkheden kunnen zijn.

Hoe reageer jij zelf op een situatie waar je je niet prettig bij voelt? Hoe jij op zo’n situatie reageert ziet jou kind ook en onbewust leer jij als moeder aan je kind om het ook zo te doen.
Hier zit natuurlijk geen oordeel van goed of fout achter. Ik geloof er namelijk in dat je altijd datgene doet wat op dat moment de beste oplossing “lijkt”. Ik zeg “lijkt” omdat er altijd meer mogelijkheden zijn, maar dat je niet altijd van alle mogelijkheden op de hoogte bent.
Door je kind te leren zien dat er meerdere mogelijkheden zijn om ergens op te reageren creëer je bij je kind een bepaalde “flexibiliteit”. Een gevoel dat ze bepaalde situaties onder controle kunnen hebben.
Kinderen “moeten” namelijk best veel en dat vinden ze vaak niet prettig.

Zoals het voorbeeld hieronder:
Ze moeten 2x per dag hun tanden poetsen en ze hebben hierin niets te kiezen, want tanden poesten is nodig! Ze hebben geen keuze in het wel of niet poetsen, maar ze hebben wel een keuze in hoe ze dit doen.
Ze kunnen er een gedoe van maken, enorm gaan lopen treuzelen, zeuren of ze maken er wat gezelligs van met bv een muziekje of raar doen voor de spiegel. Dat is de keuze die zij zelf kunnen maken. Zolang het maar goed gebeurt.
Dit soort manieren van je kind aanleren dat er altijd een keuze is levert je kind veel zelfvertrouwen, plezier, kracht en ontspanning op. Ze zullen zich namelijk minder vaak onprettig en onzeker voelen in een situatie.
Ik geef de moeders waar ik gesprekken mee heb ook vaak de tip om haar kind meerdere keuzes aan te bieden. Bv de keuze te geven of haar kind de blauwe of de rode broek wil dragen. Zo heeft het kind het gevoel dat ze iets te kiezen heeft en jij hebt nog steeds te touwtjes in handen over welke broek het gaat worden. Buiten dat leert je kind op deze manier ook dat ze keuzes mag maken en dat het ook goed is om een keuze te maken. Want keuzes maken horen nu eenmaal ook bij het leven, toch?
Wil jij hier nu graag meer over leren? Neem dan eens vrijblijvend contact met me op voor een gesprek. 

Reacties uitgeschakeld voor Je hebt altijd een keuze!

Wat is er Wèl?

Wat is er WEL?
Hoe vaak zie jij wat je kind wèl goed doet?
Ik betrap me er wel eens op dat mijn dochter iets niet heeft opgeruimd, bijvoorbeeld de sokken die verspreid door de kamer liggen. Ik zeg daar dan wat over terwijl mijn aandacht dan ontglipt aan de dingen die ze juist wèl heeft gedaan (zoals de schoenen netjes opgeruimd, de jas opgehangen, etc.). Mijn dochter geeft mij dan terug (is dan een kei in vertellen) wat ze wél heeft gedaan en dat ze daar niets over hoort van mij…..
EN ZE HEEFT OOK NOG GROOT GELIJK!!!
Hoe zou jij je namelijk voelen als je de keuken en het gasfornuis mooi hebt opgeruimd en schoongemaakt en je man komt thuis en die begint over de tafel die niet afgeveegd is…
Ik denk dat je dan persoonlijk bijna uit je vel…., toch? Dat je die tafel bent vergeten af te vegen is dat nu zo belangrijk terwijl de hele keuken schoon is?
Toch doen wij dit ongemerkt best vaak bij onze kinderen. Vooral als ons kind altijd dezelfde dingen vergeet te doen zoals bv de sokken in de wasmand doen. Dan gaan we ons er aan irriteren en lukt het ons steeds minder om te zien wat ons kind wèl goed doet en wèl opruimt.
Het is daarom bij ALLES belangrijk om te kijken naar wat je kind WEL goed doet en daar als eerste de aandacht op te vestigen. Vervolgens kan je daarna nog altijd zeggen wat je graag anders of beter zou willen.
Het is ook nog heel goed voor het zelfvertrouwen van je kind om regelmatig te horen waar ze goed in is. Opbouwende feedback is ook nog positief voor de sfeer is huis. Een positieve sfeer zorgt er namelijk voor dat je ook makkelijker de dingen kan zien die er wèl zijn en die wèl goed gaan. En zo is de cirkel weer rond!
Zit je nu even in zo’n “negatieve” spiraal en heb je wat moeite om de positieve dingen bij je kind te zien? Maak dan voor jezelf een liefdevolle visuele reminder (bv een kaartje, foto, smiley etc.) die je er aan laat herinneren dat je meer aandacht wil geven aan de positieve dingen. Zorg dan ook dat deze reminder op een duidelijk zichtbare plek hangt waar je hem elke dag ziet! Succes.
Wil je graag nog meer tips krijgen over hoe je (nog) leuker en effectiever kan communiceren met je kind? Neem dan gerust eens vrijblijvend contact met mij op voor een gesprek.

Reacties uitgeschakeld voor Wat is er Wèl?

Regisseur of Acteur?

Is jouw kind de regisseur of de acteur van haar leven?

Merk jij als moeder wel eens bij je kind dat zij zich makkelijk laat leiden door de ideeën of meningen van een ander? Zeg jij steeds vaker tegen je kind “ kom toch eens wat vaker voor jezelf op!” ?

Het is natuurlijk belangrijk om een balans te vinden tussen je eigen ding willen doen en iets doen wat een ander graag wil. Daarom begint het bij het besef om te weten dat je altijd een keuze hebt. Als iets niet goed voelt, kun je het beter niet doen.

Daarom heb ik onderstaande blog geschreven om je kind een handvat te geven hoe ze dit zelf kan bekijken en aanpakken. Lees dit eens samen met je kind en leg het eventueel verder uit als dit nodig mocht zijn. Zo kan er meer bewustwording optreden of je kind haar eigen keuzes durft te maken of dat ze zich regelmatig laat leiden door anderen.

 

Ben jij de regisseur of de acteur van je eigen leven?
Bepaal jij zelf hoe je de weg loopt en welke weg je inslaat? Of laat jij je leiden op je pad, je levensweg die je loopt?

Wanneer ben je de regisseur van je eigen leven? Enkele voorbeleden hieronder…

• Als je er zelf voor kiest om er een mooie film/dag van te maken
• Als jij zelf die dingen doet die je film/dag mooi en plezierig maken
• Als jij goed kunt samenwerken met de acteurs/familie/vrienden in je film

Wanneer ben je de acteur in je eigen leven?

• Als je regelmatig doet wat anderen tegen je zeggen
• Als anderen tegen jou zeggen dat jou mening niet telt en je dat vervolgens ook zelf gaat geloven
• Als je afwacht en hoopt dat er leuke dingen gaan gebeuren.

IK KAN ER VOOR KIEZEN OM EEN REGISSEUR OF EEN ACTEUR TE ZIJN IN MIJN EIGEN LEVEN!
WAT KIES IK?

Hier volgen nog enkele tips die het voor je kind makkelijker/ duidelijker maken hoe ze dan kan kiezen.

• Als je merkt dat iemand vervelend tegen je doet en jij gaat daardoor ook vervelend tegen die ander doen, vraag je dan af of je op dat moment de regisseur of de acteur bent. Jij kan er dan namelijk voor kiezen om bv weg te lopen en te negeren hoe die ander tegen je doet.
• Als een vriendinnetje je vraagt om mee te doen aan vervelend gedrag naar een ander toe (bv pesten) dan kan je kiezen of je meedoet (acteur) of dat je zegt: “nee hier doe ik niet aan mee” (in jou film komt namelijk geen vervelend gedrag voor).
• Bedenk je dat het soms best lekker is om even de acteur te zijn en dat is helemaal prima zolang je er maar bewust voor hebt gekozen. Je mag best gewoon iemand een spel of een idee laten bedenken en daar gewoon aan meedoen zolang het maar goed voelt voor jou!
• Hou gewoon altijd in je achterhoofd dat je niet aan iets mee hoeft te doen wat niet goed voelt. Ook als de leraar dat van je vraagt. Dan heb je altijd de keuze om dit met hem te bespreken en aan te geven hoe je het dan wel graag zou willen doen. Bv de leraar vraagt aan jou om een stukje te lezen in de klas. Jij vind dit heel eng en voelt echt een knoop in je maag. Ga dan na de les naar de leraar toe en vertel hem dit. Ga samen een oplossing bedenken hoe het voor jou prettiger kan.

Dit waren enkele voorbeelden, maar er zijn natuurlijk veel meer situaties waarin je kan kiezen om de regisseur of de acteur te zijn in je leven. Heb je hier vragen over? of wil je er graag meer over weten? Neem dan gerust vrijblijvend contact met me op.

Reacties uitgeschakeld voor Regisseur of Acteur?

Schermtijd

Hoe ziet bij jullie het weekend eruit? Rennen jullie van het ene clubje naar het andere? Moeten de boodschappen ook nog gedaan en ben je blij als je een uurtje niets hebt?
Of is het niet elk weekend zo en is het weekend er ook om lekker uit te rusten en tijd aan elkaar te besteden?
Bij ons zijn de weekenden wisselend druk en dat is prima. Wat mij wel opvalt in de rustigere weekenden dat we allemaal dan meer tijd doorbrengen op een apparaat…
Ook ik maak me dan schuldig aan effe dit doen en effe dat doen voor mijn website of social media etc. Onze dochter vind het natuurlijk helemaal niet erg om dan wat meer op haar apparaatjes te mogen zitten, maar ik heb daar ook gelijk mijn twijfels over. Van de ene kant weet ik dat dat voor haar ontspanning is nadat ze voor proefwerken geleerd heeft, maar van de andere kant weet ik gewoon hoe slecht het is om te veel tijd door te brengen op een tablet of telefoon.
Het lijkt namelijk op ontspanning, maar niets is minder waar. Echte ontspanning haal je namelijk juist uit bewegen, naar buiten gaan, de natuur in, schrijven, lezen, muziek luisteren en zelfs je vervelen. Ook vervelen is goed om te ervaren.
Uit recent onderzoek is zelfs gebleken dat de helft van alle kinderen tussen de 0 en 6 jaar elke dag minimaal 1,5 uur naar een scherm kijkt. Dit vind ik echt schrikbarend!
Zeker omdat ik weet wat de nadelige gevolgen zijn van het veel gebruiken van schermen. Ik zie enkele punten terugkomen bij mijn dochter waaronder haar houding. Recht staan, zitten en lopen werd een probleem en daardoor is ze nu bij de fysio. Het gevoel dat ik als ouder hier eerder actie in had moeten ondernemen komt zeker naar boven, maar ik weet ook dat ik de klok niet kan terugdraaien. Ik wil daarom graag deze info met jullie delen.

 

Ik zal je een opsomming geven van enkele lichamelijke klachten:

– Veel schermgebruik veroorzaakt stress, vermoeidheid en gejaagdheid.
– Steeds meer kinderen komen bij een fysiotherapeut terecht i.v.m. een slechte houding veroorzaakt door schermgebruik
– In elkaar gezakt met je mobieltje bezig zijn, met je nek naar beneden, maakt depressief, sloom en ongeïnteresseerd
– Oogproblemen en bijziendheid nemen enorm toe ( 50% van alle 20-jarigen is tegenwoordig bijziend, 2 generaties geleden was dit maar 25% van alle 20-jarigen).
– Het blauwe licht zorgt ervoor dat ons lichaam geen melatonine aanmaakt als het tijd is om te gaan slapen. Dit zorgt ervoor dat je later inslaapt én zorgt ervoor dat je minder diep slaapt en dus vermoeid wakker wordt.
– Slaapgebrek zorgt voor concentratieproblemen, een langzame stofwisseling (overgewicht) en stemmingswisselingen. Je wordt prikkelbaar en somber.
– Naast de tennis-arm en de muis-arm, bestaat er tegenwoordig ook een Whatsapp-vinger. Dit is RSI in de handen waardoor je tintelingen, kramp en pijn in je vingers kan ervaren. Dit kan (onherstelbare) schade aan gewrichten en spieren veroorzaken.

En dan heb je ook nog grote kans op psychische klachten:
– Door kinderen al jong aan schermen te laten wennen is het op latere leeftijd moeilijker om dit gebruik in te perken.
– Schermgebruik vermindert creativiteit, kritisch denken, zelfbewustzijn, empathie én leervermogen.
– De hoeveelheid informatie die dagelijks op ons afkomt en de onderbrekingen bij alles wat we doen zorgt voor concentratieproblemen.
– Doordat we veel naar schermen kijken ervaren we een gebrek aan échte verbinding. Een tekort aan verbinding zorgt voor een gevoel van eenzaamheid, depressies en een laag zelfbeeld.
– Door de prikkels die binnen komen via het scherm (beeld, geluid, informatie) zul je merken dat kinderen nadat ze het beeld uitzetten juist minder ontspannen en vrolijk zijn dan daarvoor.

Goed voorbeeld doet goed volgen.
Als jij als ouder zélf de hele tijd naar je telefoon grijpt, dan wordt het lastig om je kind te vertellen dat zij niet steeds op haar telefoon mag kijken. Dat werkt niet: ‘Kijk eerst kritisch naar je eigen mediagedrag. Alleen dan kun je geloofwaardig regels opstellen om het beeldschermgebruik van je kind in te dammen.’
Nadat ik deze blog getypt had werd ik mezelf ook weer eens meer bewust van de schadelijke effecten van al die schermtijd (waar ook ik me schuldig aan maak…). Ik heb me dus ook voorgenomen om na 20 uur niet meer dan echt nodig is op mijn apparaatjes te kijken. Ook voor mij zal dit in het begin wennen zijn, want ik wil graag mijn klanten antwoord geven als me iets gevraagd wordt of ergens op gereageerd wordt. Maar ik zal me gaan aanwennen dat dat geen haast heeft en heus wel kan wachten tot morgen, want.. GOED VOORBEELD, DOET GOED VOLGEN!

Wat kan ik nu doen om die uren van mijn kind te beperken? Ik zal je hieronder enkele suggesties doen, maar kijk altijd wat voor jou, je kind en de rest van het gezin het beste past ( dit geld voor alle beeldschermen, maar ik noem het voor de eenvoud even alleen telefoon).
• Maak de afspraak dat er na school een beperkte tijd ( bv een half uurtje) even op de telefoon gekeken mag worden voordat er aan huiswerk gewerkt wordt. Zet de timer aan en hou je aan de afspraak! Laat ze de telefoon na de afgesproken tijd ook inleveren zodat de verleiding niet in de buurt is. Creëer een vaste plek waar de apparaatjes gelegd gaan worden zodat het ook makkelijk te checken is of ze zich aan de afspraak houdt. (bv een la of een kistje o.i.d. )
• De telefoon mag avonds niet mee naar de slaapkamer. Ook niet als er een oranje filter op zit die het blauwe licht dempt . Tot laat bezig zijn met de telefoon zorgt voor te veel prikkels en heeft invloed op de kwaliteit van de slaap. Dit geld natuurlijk ook voor de woonkamer. En geef als ouder het goede voorbeeld en leg je eigen telefoon ook weg. Wat goed is voor je kind is natuurlijk ook goed voor jou…
• Leg aan je kind uit waarom teveel tijd op een telefoon schadelijk is en ga samen op zoek naar leuke manieren om hier afspraken over te maken. Ga samen met je kind een lijstje maken van dingen die ze leuk vind om te doen i.p.v. een telefoon
• Naar buiten! Stimuleer het naar buiten gaan en daar actief bezig te zijn.
• Vervelen is gezond! Het wakkert de creativiteit aan, het leert het kind met frustratie om te gaan. Van je vervelen rust je uit. Even niks (weten te) doen brengt je gedachten tot rust. Van je vervelen leer je denken in oplossingen. Hoe zorg je dat je je niet meer verveelt? Vaak leidt verveling tot nieuwe ideeën en creativiteit.
• Houd in de gaten wat jouw kind allemaal doet op internet. Ze worden vaak geconfronteerd met een onrealistisch wereldbeeld, met nare beelden, met beelden die niet passen bij hun leeftijd, met cyberpesten of andere nare dingen. Dus verdiep je in het spel wat je zoon vaak speelt, kijk wie jouw dochter allemaal volgt op Instagram of kijk samen naar die Youtube filmpjes zodat je het er over kan hebben.
• Kijk regelmatig samen naar wat je kind graag doet of kijkt op haar telefoon. Dit zorgt voor meer verbinding, je kan beter in de gaten houden wat je kind online tegenkomt én je kan er het gesprek over aangaan. Wat vindt ze van hetgeen jullie hebben gezien. Is het realistisch? Wat voor gevoel krijgt ze ervan? Ik besef me heel goed dat dit vanaf een bepaalde leeftijd echt een “no go” gaat worden. Mijn dochter van 14 zal het echt niet meer prettig vinden dat ik met haar mee ga kijken, maar daarentegen kan ik wel met haar duidelijke afspraken maken over de schermtijd.
• Laat ze extra tijd verdienen. Maak bv gebruik van muntjes of een ander voorwerp om aan te geven hoeveel schermtijd er op een dag is. Elk muntje staat dan voor een kwartier of een half uur afhankelijk van de leeftijd. Heb jij bv een dochter van 8 jaar dan is de maximale aanbevolen schermtijd volgens de geleerde 1,5 uur per dag. Daar zou je dan 3 muntjes van een half uur van kunnen maken of nog beter 6 muntjes van een kwartier. Morgens geef jij je kind de 6 muntjes en elke keer als ze een kwartier of langer op haar telefoon heeft gezeten dan moet ze het juiste aantal muntjes inleveren. En op is op! Ze leer jij je kind plannen en zo leer je ook dat het goed is om rustmomenten ertussen in te plannen waarop ze wat anders gaan doen. Heeft je kind nu goed geleerd of goed meegeholpen bij iets dan kan ze eventueel extra muntjes verdienen. Zo maak je het gezelliger thuis m.b.t. de schermtijd.

Ik hoor graag van jou of er tips bij zitten die je uitgevoerd hebt en nog leuker, wat het effect ervan is in de thuissituatie. Veel succes!

Reacties uitgeschakeld voor Schermtijd